بیماری و درمان

کرونا ویروس در بدن چطور عمل میکند؟

کرونا ویروس چطور به بدن حمله می کند؟

در دسامبر ۲۰۱۹ مقامات چینی ، جهان را از پخش ویروس بین اجتماعاتشون مطلع کردند.
در طی ماه ها بعد این ویروس به سایر کشورها گسترش پیدا کرد، و تعداد موارد مبتلا در هر چند روز دوبرابر شد.
این ویروس کرونا نام دارد که به آن کووید۱۹ گفته می شود.

دقیقا چه اتفاقی می افتد وقتی یک نفر به کرونا ویروس آلوده میشود ، و همه ما چه کار باید بکنیم؟

(در این کلیپ میتوانید جواب سوال خودتان را دریافت کنید)

ببینید یک ویروس عملا فقط پوسته ای تشکیل شده از مواد ژنتیکی و چند پروتئین است ، و سخته اگر بتوانیم آن را یک موجود زنده تلقی کنیم.

ویروس فقط با ورود به یک سلول می تواند خودش را تکثیر کند. کرونا ویروس میتواند از طریق سطوح پخش بشه ؛ ولی هنوز مشخص نیست که چقدر میتواند روی سطوح زنده بماند.

راه اصلی سرایتش از طریق تنفس می باشد وقتی که افراد سرفه یا عطسه میکنند یا دست های آلوده خود را به صورت خود میمالند.
ویروس از طریق راه تنفسی سفرش را آغاز کرده و بعد به اعماق بدن وارد میشود. مقصدهای کرونا ویروس رودها ، طحال و ریه ها هستند و در این مقصد ها شدیدترین اثرات را می تواند بگذارد.

جالب بدانید که حتی چند کرونا ویروس هم میتوانند شریط بدی را برای بدن ما ایجاد کنند.
ریه ها از میلیاردها سلول اپی تلیال پوشیده شدند اینها سلولهای مرزی در بدن شما هستن که اندامها و مخاط شما را پوشش میدهند و قریب الوقوع هستند که آلوده به ویروس بشوند.

کرونا به گیرنده خاصی در غشای قربانی های خودش متصل میشه تا از این طریق مواد ژنتیکی ، خودش را تزریق کنه.
سلول بیچاره هم بی خبر از اینکه چه اتفاقی درحال رخ دادن است ، دستورالعمل های جدیدی که ویروس به آن منتقل میکند که خیلی هم ساده هستند را دقیقا پیاده سازی میکند بصورت کپی و ساخت مجدد.

سلول پرمیشه از کپی های زیادی از ویروس تا اینکه به یک نقطه بحرانی میرسه و دستور نهایی رو دریافت میکند ؛ یعنی تخریب خود.

سلول به نوعی حل میشه و ذرات کرونای جدید که آماده حمله به سلولهای بیشتری هستند را آزاد می کند.
تعداد سلولهای آلوده شده بطور زیادی افزایش پیدا میکنند.
بعد از حدود ۱۰ روز ، میلیون ها سلول بدن آلوده شدن و میلیاردها ویروس ، ریه ها را اشغال کردند.

فقط یادتون باشه که ویروس هنوز آسیب زیادی وارد نکرده ، ولی کرونا الان هیولایی را به جان شما می اندازد و آن سیستم ایمنی بدن خودتان می باشد.

سیستم ایمنی اگرچه وظیفه اش محافظت از شماست ، ولی میتواند بسیار برای شما خطرناک بشود و به همین خاطر نیاز به نظارت دقیق دارد.

باهجوم سیستم ایمنی به ریه ها برای مبارزه با ویروس ، کرونا تعدادی از آنها را آلوده می کند و باعث سردرگمی آنها می شوند.

سلولها گوش و چشم ندارند بلکه آنها غالبا از طریق پروتئین های اطلاعاتی کوچکی به نام سایتوکین ها ارتباط برقرار میکنن ؛ تقریبا همه واکنشهای مهم ایمنی توسط آنها کنترل میشود.

کرونا باعث میشه که سلولهای ایمنی آلوده شده بیش از حد واکنش نشان بدهند و دست به قتل عام بزنند؛

به بیانی دیگر کرونا ویروس، سیستم ایمنی را به یک جنون جنگی تبدیل می کند که باعث میشود بیشتر از آنچه که باید سرباز بفرسته که این عامل اتلاف منابع و آسیب است.

دربین سلولهای ایمنی بدن دونوع سلول بطور خاص آشوب به پا می کنند :

اول نوتروفیل ها که تخصص خاصی در کشتن چیزها از جمله خود ما را دارند. درحالیکه به تعداد زیادی هجوم می آورند برای از بین بردن ویروس ، شروع به پمپ کردن آنزیم ها به بیرون میکنند؛ و همان قدر که از دشمنان میکشند از دوستان هم میکشن.

دوم ( نوع مهم دیگه ای از سلولها که دچار جنون جنگی می شوند ) سلول های T هستند که معمولا به سلولهای آلوده دستور خودکشی برنامه ریزی شده میدهند.

در وضعیت گیجی که این سلولها هستند آنها به سلولهای سالم هم دستور خودکشی می دهند ؛ هرچی سلولهای ایمنی بیشتری می رسند آسیب بیشتری وارد می کنند و بافت سالم بیشتری از ریه را می کشند.

اوضاع میتواند آنقدر بد بشود که آسیب دائمی و غیر قابل برگشتی به ریه بصورت ناتوانی مادام العمر بزند.

فراموش نکنید که در اکثر موارد سیستم ایمنی ، کم کم دوباره کنترل اوضاع را بدست می گیرد. سلول های آلوده را میکشد و ویروسهایی که در تلاش برای آلوده کردن سلولهای جدیدی هستند را متوقف و میدان جنگ را تمیز می کند و بهبود شروع می شود.

اکثریت غالب افراد مبتلا به کرونا با علائم نسبتا ملایمی اون را پشت سر میگذارند. ولی برخی از موارد هم شدید و وخیم میشوند.

ما نرخ این موارد را نمی دانیم چون همه موارد کرونا تشخیص داده نشدن ولی راحت میشود گفت که بسیار بالاتر از نرخ مربوط به آنفولانزاست و در مواردی حادتر از آن است.

کرونا ویروس
میلیون ها سلول اپی تلیال می میرند و با مرگ این سلولها لایه حفاظتی ریه از بین می رود ؛ در نتیجه آلوئولها ، کیسه های هوای کوچکی که تنفس از طریق آنها صورت میگیرد میتوانند توسط باکتری هایی آلوده بشوند که در حالت عادی مشکل بزرگی ایجاد نمی کردند.

در اینصورت بیماران دچار عفونت ریه می شوند و تنفس سخت یا حتی بی ثمر می شود و بیمار برای زنده ماندن به دستگاه تنفص مصنوعی نیاز پیدا می کنند.

در این هنگام سیستم ایمنی بدن چندین هفته با تمام توان جنگیده و میلیون ها ضد ویروس ساخته و با هزاران باکتری که به سرعت درحال تکثیر مغلوب می شود.

آنها وارد خون شده و بدن را تحت سلطه خودشون قرار می دهند؛ وقتی این اتفاق می افتد مرگ بسیار محتمل است.

کرونا ویروس اغلب با آنفولانزا مقایسه میشه ، اما در واقعیت بسیار خطرناک تر است.
اگرچه سخت بشه نرخ دقیق کشندگی رو در حین یک همه گیری تعیین کرد اما ما با قاطعیت
می دانیم که سرایتش بسیار بالاتر و سرعت پخشش بیشتر از آنفولانزا است.

دو آینده برای یک همه گیری مثل کرونا متصور است :

۱) کرونا کند
۲) کرونا سریع

اینکه کدام آینده رخ بدهد بستگی به واکنش همه ما در روزهای آغازین شیوع دارد.

اگر باعث بشویم که یک کرونا سریع رخ بدهد باعث میشود که جان خیلی از افراد از دست برود ولی اگر خودمان نکات بهداشتی را رعایت کنیم و در خانه بمانیم در اینصورت ما آینده کرونا کند را انتخاب کردیم و جان خیلی از افراد در امان خواهد بود.

کرونا ویروس

بدترین سناریوی ممکن این است که یک همه گیری و شیوع سریع کرونا رخ بدهد ( چون هیچ اقدامی برای کند کردن آن انجام نمی شود ) خب حالا چرا این حالت خیلی بده؟

خیلی واضح است چرا که در یک همه گیری سریع افراد زیادی بطور همزمان بیمار می شوند و اگر این عدد زیادی بزرگ بشود ، نظام بهداشت و درمان توانایی پاسخگویی را از دست می دهد.

همینطور منابع کافی مثل پرسنل پزشکی یا تجهیزاتی مثل دستگاه تنفس مصنوعی برای کمک به همه وجود ندارد.

در اینصورت افراد بدون اینکه درمان بشوند می میرند و بطور همزمان با مریض شدن کارکنان بیشتری از نظام بهداشت و درمان ، ظرفیت سیستم حتی کمتر هم خواهد شد.

اگر این حالت اتفاق بیافتد آنوقت تصمیم های وحشتناکی در مورد اینکه کی زنده بماند و کی بمیرد باید گرفته شود. در این سناریو تعداد کشته ها به شدت بالا میرود.

برای جلوگیری از وقوع این حالت ، دنیا یعنی همه ما باید تمام آنچه که می توانیم برای تبدیل این همه گیری به حالت کند انجام بدهیم.

همه گیری با پاسخ های درست می تواند کند شود بخصوص در فاز ابتدایی ، طوریکه هرکسی که بیمار شد بتواند درمان دریافت کند و به آنجایی نرسد که بیمارستان ها ظرفیتشان تکمیل شود.

چون واکسنی برای کرونا هنوز ساخته نشده باید رفتار اجتماعی خودمان را طوری مهندسی کنیم که بصورت یک واکسن اجتماعی عمل کند و اگر بخواهم بطور ساده این مهندسی را توضیح بدهم می گویم : آلوده نشدن و آلوده نکردن دیگران.

با اینکه بدیهی به نظر می آید ، ولی بهترین کاری که میتوانید انجام بدهید شستن دستهای خودتان است. صابون سلاح قدرتمندی است.

کرونا ویروس
ویروس کرونا توسط یک لایه چربی احاطه شده. صابون این لایه چربی را میشکند و ویروس توانایی آلوده کردن را از دست می دهد.

مورد بعدی فاصله گرفتن اجتماعی است که گرچه به نظر تجربه خوبی نیست چراکه انسان ها همیشه روابط اجتماعی خوبی دارند و این فاصله گذاری برای آنها کاری دشوار است ولی کار خوبی است برای جلوگیری از انتقال ویروس و این به معنای امتناع کردن از بغل کردن و دست دادن و روبوسی کردن می باشد.

حتما در خانه بمانید برای محافظت از آنهایی که برای عملکرد جامعه لازم است بیرون باشند ، از دکترها گرفته تا صندوق دارها و افسران پلیس.

شما به همه آنها وابسته هستید و سلامت آنها به شما وابسته است از محدودیتهای سفر کردن گرفته تا دستور مستقیم در خانه ماندن و مسلما قرنطینه ها تجربه جالبی نیستن و قطعا محبوب هم نیستند ولی قرنطینه برای ما و بخصوص محققانی که روی واکسن کار می کنند زمان حیاتی ای رو می خرند ؛ بنابراین اگر تحت قرنطینه هستید باید دلیلش را درک کنید و به آن احترام بگذارید.

پاسخ این سوال که همه گیری ها با چه وضعی تمام خواهد شد به این بستگی دارد که با چه وضعی شروع بشوند ؛ اگر سریع و با شیب تندی شروع بشود پایان بدی دارد.

و اگر کند و با شیب نه چندان تندی شروع بشوند پایان قابل قبول تری دارند و در این روز و زمان انتخاب سراسر در دستان شماست.

برچسب ها

رسول صفاری

گاهی با دویدن برای رسیدن به کسی ، نفسی برای ماندن در کنار او نخواهی داشت... پس با کسی بمان که نصف راه را دویده باشد.

مقالات مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

9 + 1 =

بستن
بستن